3 Mart 2020 Salı

Bizim bir günümüz


Saatin seherinde uyanılır. Yatak sıcaktır, çağırır ama daha önemli bir sese kulak vermek zorundadır anne. Koşa koşa bebiş sabah rutini halledilir, abdest namaz, derken kahvaltı faslı saatin öğleni olmuştur bile neredeyse. Bundan önce baba işe, bebiş öğle uykusuna uğurlanır. Artık o vakitte az bir mühlet de annenin zamanı gelmiştir.

O vakitte ne yapacağını şaşırır anne. Resim mi yapsadır(ki çoğunlukla bunu tercih eder), ders mi, kitap mi okumalıdır, blog mu yazmalıdır? Sonra bebiş uyanır. “Ammiiii” “geldim ammisinin kuzusu” beşi kahvaltısını bu saatte eder. Havaların güzel olması dört gözle beklenir çünkü erkek evlad evlere sığamaz ki?! Güzel günündeyse havalar ve güzel günündeyse anne biraz hava almak için dışarı çıkılır.  Bir iki komşu ile selamlaşılır. “ Nasılsınız?” “Sağolun, siz?” “Ay ne kadar da zayıflamışsınız?!!” Kadınsındır, insansınız işte, yeniden kendi özsaygın döner sevinirsin, fani bedeni yeniden şekle lensle soktum diye; bakmada emanet olduğuna.. ve akşam olmuştur. Baba beklenir. Allah bütün bekleyenleri beklediğine hayırlısıyla kavuştursun. Amin


İşte bizim bir günümüz bu minvalde.☺️🤲🏻

2 yorum:

  1. O anneye kalan kısacık uyku zamanları, ah! Şu kitabı mı okusam, bu kitabı mı? Tefsir mi çalışsam, bekleyen dergilerden bir yazı mı okusam? Yoksa bir İngilizce audiobook eşliğinde sudoku mu çözsem? Ya da hepimizin iyiliği için öz bakımıma mı zaman ayırsam? :D Genelde o kısa zaman da işe gidiyor farkında olmadan biliyor musun? Gerçekten acınası hayatlarımız var :P

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Hahahah kız beni güldürdün. Ama doğru. Bize evliliği hiç böyle anlatmamıştı kocişkolatalarının bitaneleri😑

      Sil

Senin fikrini de alalım?